Terug

Hartritmestoornissen in de kamers

Hartritmestoornissen in de kamers (‘ventrikels’) kunnen levensbedreigend zijn.

Er wordt een onderscheid gemaakt tussen:
• een te snel hartritme dat regelmatig is (‘ventrikeltachycardie’), en;
• een chaotisch, zeer snel ritme dat onregelmatig is (‘ventrikelfibrillatie’).

Ventrikeltachycardie (VT)
Bij een ventrikeltachycardie (VT) ontstaan elektrische prikkels ergens in de hartkamer in plaats van in de sinusknoop. Hierdoor trekken de kamers veel minder efficiënt samen. Het hartritme kan variëren van 100 tot 250 hartslagen per minuut, maar blijft wel regelmatig. Als de prikkels elkaar te snel opvolgen (meer dan 170 tot 180 keer per minuut) dan wordt het gevaarlijk, zeker in combinatie met hartfalen (slechte pompfunctie). Het hart krijgt dan niet voldoende de tijd om weer vol te stromen met bloed. Er stroomt minder zuurstof met een (te) lage druk naar de hersenen en het lichaam. Met als gevolg duizeligheid en eventueel bewusteloosheid. Als de bloeddruk te laag blijft, dan kan dit zelfs levensbedreigend zijn.

Ventrikelfibrillatie (VF)
Bij ventrikelfibrillatie (VF) wordt het hart vanuit verschillende plaatsen in de kamer geprikkeld, op een chaotische manier. Het hart trilt (fibrilleert) meer dan dat het samentrekt. Door alle chaos pompt het hart geen bloed meer rond, waardoor de patiënt na een aantal seconden bewusteloos raakt. Ventrikelfibrillatie stopt bijna nooit uit zichzelf en is altijd fataal als er geen elektrische shock wordt toegediend.

Ventrikelfibrillatie wordt in de volksmond ook wel ‘hartstilstand’ genoemd. Het hart staat echter niet stil, maar trilt door alle chaotische prikkels. De bloedsomloop staat wel stil, daarom wordt dit eerder ‘circulatiestilstand’ genoemd.

Laatste update: 87 dagen geleden