Terug

Geschiedenis van de ICD

1850 Eerste grafische weergave van ventrikelfibrillatie (VF) door Carl Ludwig (1816 – 1895)

1899 Eerst gedocumenteerde beëindiging van VF met wisselstroom door Jean Prevost (1838-1927) en Frédéric Battelli (1867-1941).

1930 Willem Kouwenhoven (1886 – 1975) reproduceert het werk van Prevost & Batelli en beëindigd VF door toedienen van stroomstoot. Dit werd gedaan op verzoek van Bell Telefoonbedrijf dat 1000 man per jaar verloor aan elektrocutie tijdens het werken aan de telefoonlijnen.

1947 Eerst succesvolle interne defibrillatie van een menselijk hart (jongen van 14 jaar) door Claude Schaeffer Beck (1894 – 1971). Hij gebruikte hiervoor een apparaat van 110 Volt met stekker. Tussen 1948 en 1950 werden 3000 mensen getraind om dit als “rescue device” te gebruiken

1950 Eerste externe defibrillator, werd met “paddles” direct op het hart toegepast, gebruiksvriendelijke interface ontworpen door Earl Bakken.

1956 Dr. Paul Zoll (1911 - 1999) voerde de eerste externe defibrillatie uit met 240-720 volt, 150 ms. ­180-1800­ joules & 7,5 cm koperelektroden.

1970 Eerste US patent voor een totaal implanteerbare defibrillator (895 gram), ontwikkeld door Michel Mirowski (1924 - 1990). Detectie verliep via een druktransducer in de rechterkamer, en de shock via een Subcutane Patch.

1980 Eerste implantatie van een implanteerbare defibrillator ter wereld at Johns Hopkins Hospital, Baltimore USA.

1983 Eerst ICD implantatie in Nederland door prof. dr. R.N.W. Hauer, cardioloog Universitair Medisch Centrum Utrecht.

1987 Eerste implantatie van een programmeerbare ICD.

1988 Eerste implantatie van een PCD, een ICD met een extra pacemaker.

1989 Introductie van transveneuze geleidingsdraden, die een openhartoperatie overbodig maken.

1993 Ontwikkeling van kleinere ICD’s, die routine-implantaties in de borststreek mogelijk maken.

1993-1997 Ontwikkeling van steeds kleinere ICD’s met betere herkennings- en diagnosefuncties, een langere levensduur en een innovatieve geleidingsdraadtechniek.

1997 Introductie van het eerste tweekamer-defibrillatiesysteem.

1998 Introductie van het eerste tweekamer-defibrillatiesysteem met uitgebreide therapieopties op het atriale en ventriculaire niveau.

1999 Introductie van het eerste driekamer-ICD-systeem (bi-ventriculaire ICD), dat niet alleen in de rechterboezem en het rechterventrikel kan stimuleren maar ook in het linkerventrikel, bedoeld voor bepaalde patiënten met hartfalen.

2010 Introductie van de subcutane of onderhuidse ICD, de S-ICD. Er hoeft bij de S-ICD geen draad meer in de bloedvaten en het hart geplaatst te worden. Een S-ICD wordt onder de arm op de ribben geplaatst.

Laatste update: 511 dagen geleden